Avnullah ÖZMANSUR

^{Mekke Beytullah ile, Medine'de Nur Resul;}

^{O'nun en yakınıyla, şereflendi İstanbul.}

^{Surlarla donatılmış,güçlü "Konstantiniyye,}

^{Feth edilecek bir gün, Allah'ın izni ile.}

^{Ne güzel o komutan! Ne güzel askerleri!"}

^{Diye haber verince ol Rahmet Peygamberi;}

^{Övülen olmak için; nice nice ordular,}

^{Bizans'ın surlarına yıllarca saldırdılar.}

^{Eba Eyyüb Ensari, Osman (r.a) komutasında,}

^{Şehid olmak azmiyle, o surların yanında.}

^{"Eğer ölürsem beni,taşıyın son noktaya,}

^{Bu peygamber dostunu gömünüz ta oraya!"}

^{          DDerken yüce sahabe,  kavuşmuştu Rabbine,}

^{Kabrinin keşfi ise kaldı Ak Şemseddin'e.}

^{Ve nihayet gün geldi ve çok yaklaştı zaman;}

^{"Hücum!!!" dedi, Mehmet han gemilerle karadan.}

^{Top sesleriyle surlar çökerken gümbür gümbür,}

^{Mücahitler haykırdı, Allah Büyük!Allah Bir!}

^{Secdede Akşemseddin, at üstünde genç sultan!}

^{Sancakla sur üstünde, şol Ulubatlı Hasan.}

^{Verilen ÅŸehitlerle nice binlerce gazi;}

^{Ve açılan yeni çağ, orta çağ oldu mazi.}

^{Güzel Anadolu'nun bir pırlantası boğaz;}

^{Binlerce sayfa yazsan yine, anlatılamaz!}

^{Mavi deniz, kuÅŸlarla, camiler ve saraylar;}

^{Zümrüt gibi ağaçlar, bu güzellik nerde var!}

^{Düyanın göz bebeği! Dünya durdukça sen dur!}

^{Bu naçiz satırları yazdı Avni Özmansur.}

^ 

^{               M.Avni (Avnullah) ÖZMANSUR}